บทที่ 118 มีเพียงคุณเท่านั้นที่ไม่มีของขวัญ

“ขอบใจมากนะ” ชาร์ล็อตต์กล่าว พลางกลอกตาและกัดฟันกรอด

เธอบิดตัวหลุดจากอ้อมแขนของเจมส์ เดินออกไปสองสามก้าว จากนั้นก็หยุดแล้วหันกลับไปมองเขา

เจมส์ทำหน้าสับสนอย่างจริงจัง “เป็นอะไรไป” เขาถาม

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ชาร์ล็อตต์ก็เหยียบเท้าเขาอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแลบ แล้วเดินจากไปอย่างสะใจ ถึงกับหันมายิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ